جوش نخوردن شکستگی
جوش نخوردن (Non-union) چیست؟
جوش نخوردن زمانی اتفاق میافتد که استخوان شکسته در یک بازه زمانی مشخص، معمولاً شش تا نه ماه پس از آسیب، بهدرستی بهبود نمییابد. این وضعیت میتواند منجر به درد طولانی مدت یا ناتوانی شود و ممکن است نیاز به مداخلات جراحی اضافی برای دستیابی به بهبود استخوان داشته باشد.
علل و عوامل خطر
عوامل متعددی ممکن است خطر ایجاد جوش نخوردن را پس از شکستگی استخوان ران یا تیبیا افزایش دهند:
- ترومای پرانرژی: شکستگیهای ناشی از نیروی قابل توجه مانند تصادفات وسیله نقلیه یا سقوط از ارتفاع بیشتر منجر به نان یونیون میشوند.
- کیفیت استخوان: شرایطی مانند پوکی استخوان یا بالا رفتن سن میتواند استخوانها را ضعیف کند و احتمال بهبودی آنها را کاهش دهد.
- شکستگیهای باز: این شکستگیها شامل زخمهای خارجی میشوند و با خطر بالاتر عفونت و اختلال در جریان خون همراه هستند.
- مصرف دخانیات: سیگار بر بهبود استخوان تأثیر منفی میگذارد و خطر جوش نخوردن را به شدت افزایش میدهد.
- عوامل بیولوژیک: برخی بیماران به دلیل عوامل بیولوژیکی مانند استعدادهای ژنتیکی، روند جوش خوردن استخوانی نامطلوبتری دارند.
فرآیند تشخیصی
برای تشخیص نان یونیون، متخصص ارتوپد معمولاً بر ترکیبی از ارزیابی بالینی و مطالعات تصویربرداری تکیه میکند. روشهای رایج تشخیصی عبارتند از:
- اشعه ایکس: تصویربرداری اولیه استاندارد برای ارزیابی تراز شکستگی و پیشرفت بهبودی.
- سی تی اسکن: نماهای دقیقتری را ارائه میدهد و به شناسایی جوش نخوردن کمک میکند.
- MRI: برای ارزیابی شرایط بافت نرم و مغز استخوان که ممکن است بر بهبودی تأثیر بگذارد.
گزینههای درمان
درمان نان یونیون را میتوان به روشهای غیرجراحی و جراحی تقسیم کرد. انتخاب درمان تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله نوع و محل شکستگی، وجود عفونت و سلامت کلی بیمار است.
درمان غیرجراحی
- تحریک استخوان: دستگاههای خارجی که امواج الکترومغناطیسی را ارسال میکنند.
- بیحرکتی: استفاده از گچها یا بریسها برای تثبیت محل شکستگی.
درمان جراحی
هنگامی که رویکردهای غیرجراحی با شکست مواجه میشوند، ممکن است مداخلات جراحی ضروری باشد:
- پیوند استخوان: شامل پیوند بافت استخوانی از ناحیه دیگری (اتوگرافت) یا استفاده از استخوان اهداکننده (آلوگرافت).
- تثبیت داخلی: قرار دادن پیچها، صفحات یا میلههای داخل مدولاری (نیل) برای تثبیت شکستگی.
- تثبیت خارجی: استفاده از پینها و پیچها برای تثبیت خارج از بدن.
استراتژیهای توانبخشی
توانبخشی یکی از اجزای حیاتی بهبود پس از عدم جوش نخوردن است. بر بازیابی تحرک، قدرت و عملکرد تمرکز دارد.
- فیزیوتراپی: برنامههای ورزشی شخصی برای بهبود قدرت عضلانی و تحرک مفاصل.
- تحمل وزن تدریجی: رویکردی پیشرونده برای فعالیتهای تحمل وزن.
- اصلاح سبک زندگی: دریافت کافی کلسیم و ویتامین D و اجتناب از مصرف تنباکو.
مدیریت درد و پیشگیری از عوارض
مدیریت موثر درد برای افزایش کیفیت زندگی بیمار ضروری است.
- دارو: ترکیبی از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) و مسکنها.
- حمایت روانشناختی: کاهش استرس و اضطراب میتواند نتایج بیمار را به طور قابل توجهی بهبود بخشد.
نتیجهگیری
در حالی که جوش نخوردن شکستگی استخوان ران و تیبیا چالشهای مهمی را ایجاد میکند، درک جامع این شرایط میتواند به بیماران کمک کند تا سفر بهبودی خود را به طور مؤثرتری طی کنند. به یاد داشته باشید که انجام عمل جراحی مجدد برای پیوند استخوان و تثبیت مجدد آن باید در زمان مناسب و بعد از شکست تمام درمانهای غیرجراحی صورت گیرد. صبور باشید و برای مشاوره تخصصی و درمانی به متخصص ارتوپدی مراجعه کنید.
