آرنج گلفبازان
آرنج گلفباز، که از نظر پزشکی به عنوان اپی کندیلیت داخلی شناخته میشود، وضعیتی است که با درد و التهاب تاندونهایی که به داخل آرنج متصل میشوند مشخص میشود. اگرچه معمولاً با گلف همراه است، اما میتواند از فعالیتهای مختلفی که شامل گرفتن مکرر یا حرکات خم کردن مچ، از جمله تنیس، چکش زدن، یا تایپ، ایجاد شود. این عارضه در درجه اول افراد بین 40 تا 64 سال را تحت تأثیر قرار میدهد و مشخص شده است که در زنان شایعتر از مردان است.
علائم آرنج گلفباز
بیماران معمولاً درد را در قسمت داخلی آرنج تجربه میکنند که ممکن است به سمت ساعد انتشار پیدا کند. علائم دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- سفتی: آرنج ممکن است احساس سفت شدن داشته باشد، بهخصوص پس از دورههای عدم تحرک.
- ضعف: بیماران ممکن است هنگام تلاش برای انجام کارهای مربوط به ساعد، کاهش قدرت یا ضعف در چنگ زدن را تجربه کنند.
- بیحسی و سوزن سوزن شدن: برخی ممکن است متوجه شوند که این احساسات در انگشتانشان تابیده میشود.
علل و عوامل خطر
آرنج گلفباز در نتیجه فشار مکرر به تاندونهایی که مچ دست و انگشتان را خم میکنند ایجاد میشود. علل شایع این آسیب عبارتند از:
- حرکات تکراری: گرفتن مداوم یا حرکت مچ دست میتواند منجر به آسیب تاندون شود.
- تکنیک نامناسب: تکنیکهایی که در ورزشها یا فعالیتهایی که نیاز به حرکات مچ یا بازو دارند به کار میروند میتوانند این وضعیت را تسریع کنند.
- عوامل خطر: سن بالای 40 سال، چاقی و کارهای شغلی که به حرکات مکرر مچ نیاز دارند، خطر را افزایش میدهند.
گزینههای درمان
برای مدیریت آرنج گلفباز، ترکیبی از استراتژیهای مراقبت از خود و درمانهای پزشکی اغلب توصیه میشود. بیماران باید درمانهای زیر را در نظر بگیرند:
۱-استراحت و اصلاح فعالیت
استراحت از فعالیتهایی که این وضعیت را تشدید میکنند بسیار مهم است. استراحت دادن به بازوی آسیبدیده به کاهش فشار روی آرنج کمک میکند.
۲- کمپرس یخ
قرار دادن کمپرس یخ روی ناحیه آسیبدیده به مدت 15 تا 20 دقیقه چندین بار در روز ممکن است به کاهش درد و التهاب کمک کند.
۳- دارو
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی بدون نسخه (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن میتوانند درد را کاهش داده و التهاب را کاهش دهند. همچنین ممکن است از استامینوفن استفاده شود، اما باید برای دورههای طولانی از مصرف آن اجتناب شود.
۴- بریس مخصوص
استفاده از بریس نیروی متقابل ممکن است فشار روی تاندون را کاهش داده و فشار را در حین فعالیت کاهش دهد.
۵-فیزیوتراپی
انجام فیزیوتراپی برای تقویت عضلات ساعد، افزایش انعطافپذیری و بازیابی عملکرد توصیه میشود. تمرینات تقویتی و کششی خاص با هدف قرار دادن فلکسورهای مچ دست معمولاً تجویز میشوند.
۶- بازگشت تدریجی به فعالیت
پس از کاهش درد، بازگشت تدریجی به فعالیتهای معمول با حفظ فرم صحیح تشویق میشود. مشاوره با یک مربی برای اصلاح تکنیک ممکن است مفید باشد.
۷-درمانهای پیشرفته
اگر درمان محافظهکارانه با شکست مواجه شود، گزینههایی مانند تزریق کورتیکواستروئید یا درمانهای جدید مانند تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) ممکن است بررسی شوند. جراحی به ندرت مورد نیاز است و بهطور کلی تنها پس از بیاثر بودن اقدامات محافظهکارانه برای مدت طولانی مورد توجه قرار میگیرد.
استراتژیهای پیشگیری
برای جلوگیری از آرنج گلفباز، افراد باید روی موارد زیر تمرکز کنند:
- گرم کردن مناسب: انجام تمرینات آمادگی قبل از ورزش یا فعالیتهای تکراری به جلوگیری از آسیب کمک میکند.
- بهبود تکنیک: استفاده از تکنیکهای مناسب در فعالیتها و ورزشها به کاهش فشار بیمورد روی آرنج کمک میکند.
- تمرینات قدرتی: ایجاد قدرت در عضلات ساعد میتواند به مدیریت باری که تاندونها در طول فعالیتها تجربه میکنند کمک کند.
چه زمانی باید به دنبال مشاوره پزشکی باشید؟
بیماران باید با یک متخصص ارتوپدی مشورت کنند اگر:
- علائم با وجود استراحت و درمان خانگی، همچنان ادامه دارد.
- تورم، گرما یا تب قابل توجهی در ناحیه آرنج وجود دارد.
- درد فعالیتهای روزانه را محدود میکند یا با ضعف یا بیحسی همراه است.
نتیجهگیری
آرنج گلفباز را میتوان با آموزش مناسب، گزینههای درمانی و استراتژیهای پیشگیرانه بهطور مؤثر مدیریت کرد. با درک شرایط و پیروی از اقدامات توصیهشده، بیماران میتوانند نتایج خود را بهبود بخشند و سبک زندگی فعال خود را حفظ کنند. برای مشاوره تخصصی و درمانی، به متخصص ارتوپدی مراجعه کنید.
